Język włoski w tłumaczeniach prawniczych

 Zobowiązanie ( obbligazione ) to rodzaj stosunku cywilnoprawnego, w którym występuje podmiot uprawniony - wierzyciel ( creditore ) oraz podmiot zobowiązany - dłużnik ( debitore ) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny KSIĘGA III - ZOBOWIĄZANIA Art. 353. Zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia ( prestazione ), a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Sprzedaż - Vendita Art. 535. Przez umowę sprzedaży (c ontratto di vendita ) sprzedawca ( venditore ) zobowiązuje się przenieść ( si impegna a trasferire ) na kupującego ( acquirente ) własność rzeczy i wydać ( consegnare ) mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać ( si impegna a ritirare ) i zapłacić sprzedawcy cenę. Art. 543. Wystawienie rzeczy w miejscu sprzedaży na widok publiczny z oznaczeniem ceny uważa się za ofertę sprzedaży ( offerta di vendita ) Rękojmia - Garanzia Art. 556. Sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma wa...

 Umowa zbycia udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością Contratto di cessione delle quote  nella società a responsabilità limitata zawarta w dniu .......... w............ pomiędzy: ……, zamieszkałym według zapewnienia w….., przy ulicy...........  (kod pocztowy: ........), legitymującą się dowodem osobistym …… ważnym do dnia ............ zwaną dalej: Sprzedającym a, ………., zamieszkałym według zapewnienia w ….., przy ulicy ............ (kod pocztowy: ..........), legitymującym się włoskim dowodem osobistym nr ….., ważnym do dnia ............. zwanym dalej: Kupującym Stipulato il .............. in ............ tra: ................, che dichiara di risiedere in.........., in via .............. (codice di avviamento postale .............), titolare della carta d'identità del numero......... con la validità fino al......... di seguito denominato: Venditore e ..............., che dichiara di risiedere in ..........., in via............ (codice di avviamento postale ........

Prawo własności ( diritto di proprietà ) – daje najszerszą możliwość korzystania z rzeczy, w granicach prawa, zgodnie z zasadami współżycia społecznego i społeczno-gostpodarczym przeznaczeniem rzeczy.  Własność jest stanem prawnym, posiadanie jest stanem faktycznym (posiadanie faktyczne - possesso di fatto ). Własność nie oznacza, że tą rzecz mamy cały czas przy sobie i możemy z niej korzystać, ponieważ możemy ją wynająć, użyczyć. Właściciel - prioprietario, titolare (di un conto) . Posiadanie może wynikać z prawa własności (posiadanie samoistne - possesso immediato ). Posiadanie zależne ( possesso mediato, possesso indiretto ) wynika z jakieś innej umowy. Posiadacz zależny nie jest właścicielem danej rzeczy. Można posiadać osobiście lub za pośrednictwem innej osoby (dzierżenie - affitto ). Posiadacz - possessore, detentore (di un conto). Trzecią formą posiadania rzeczy jest użytkowanie wieczyste ( usufrutto perpetuo ). Od 1 stycznia 2019 r. użytkowanie wieczyste niemalże zniknęło....

Dokumentem prawnym regulującym stosunki cywilnoprawne ( rapporti di diritto civile ) zarówno pomiędzy osobami prawnymi ( persone giuridiche ), jak i osobami fizycznymi ( persone fisiche ) jest kodeks cywilny ( codice civile ). Kodeks cywilny dzieli się na cztery księgi: Księga I - "Część ogólna" Księga II - "Własność i inne prawa rzeczowe" Księga III - "Zobowiązania" Księga IV - "Spadki" Nadrzędną zasadą kodeksu cywilnego jest równorzędność jego podmiotów względem siebie. Kolejną zasadą jest zasada autonomii woli stron i zasada swobody umów. Oznacza to, że strona może samodzielnie wybrać kontrahenta, a także strony te mogą dowolnie uzgadniać elementy umowy, za wyjątkiem tych narzuconych przez prawo. Zasada ochrony dobrej wiary (łac.  bona fides ) oznacza, że prawo cywilne chroni stronę, która zawarła umowę w dobrej wierze, a weszła w umowę z kimś, kto nie miał do tego prawa, np. z osobą ubezwłasnowolnioną (persona inabilitata ) lub zakupiła rzecz...