Prawo cywilne w tłumaczeniach polsko-włoskich - Cz. II - Własność i inne prawa rzeczowe

Prawo własności (diritto di proprietà) – daje najszerszą możliwość korzystania z rzeczy, w granicach prawa, zgodnie z zasadami współżycia społecznego i społeczno-gostpodarczym przeznaczeniem rzeczy. 

Własność jest stanem prawnym, posiadanie jest stanem faktycznym (posiadanie faktyczne - possesso di fatto). Własność nie oznacza, że tą rzecz mamy cały czas przy sobie i możemy z niej korzystać, ponieważ możemy ją wynająć, użyczyć. Właściciel - prioprietario, titolare (di un conto).

Posiadanie może wynikać z prawa własności (posiadanie samoistne - possesso immediato). Posiadanie zależne (possesso mediato, possesso indiretto) wynika z jakieś innej umowy. Posiadacz zależny nie jest właścicielem danej rzeczy. Można posiadać osobiście lub za pośrednictwem innej osoby (dzierżenie - affitto). Posiadacz - possessore, detentore (di un conto).

Trzecią formą posiadania rzeczy jest użytkowanie wieczyste (usufrutto perpetuo). Od 1 stycznia 2019 r. użytkowanie wieczyste niemalże zniknęło. 

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964r.

Kodeks cywilny

KSIĘGA II - WŁASNOŚĆ I INNE PRAWA RZECZOWE

TYTUŁ I - WŁASNOŚĆ - PROPRIETÀ 

Dział III - Nabycie i utrata własności - Acquisizione e perdita di proprietà 

Rozdział I - Przeniesienie własności - Trasferimento di proprietà 

Art. 155. Umowa sprzedaży (contratto di compravendita), zamiany (permuta), darowizny (donazione), przekazania nieruchomości (trasferimento di beni immobili) lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności (trasferimento di proprietà) rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę (acquirente), chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (a meno che una disposizione specifica non disponga diversamente) albo że strony inaczej postanowiły (o le parti non abbiano convenuto diversamente).

Rozdział II - Zasiedzenie - Usucapione

Art. 172. §1. Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie - usucapione).

Art. 172. §2. Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze (possesso di mala fede).

Rozdział III - Inne wypadki utraty i nabycia własności - Altri casi di acquisizione e perdita di proprietà 

Art. 180. Właściciel może wyzbyć się własności (rinunciare al titolo di proprietà) rzeczy ruchomej przez to, że w tym zamiarze rzecz porzuci.

Dział IV - Współwłasność - Comproprietà, comunione

Art. 195. Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność - comproprietà, comunione).

Art. 196. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych (comproprietà in parti frazionarie), albo współwłasnością łączną (comproprietà congiunta).

Art. 199. Do rozporządzania rzeczą wspólną (per disporre di un bene comune) oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli (comproprietari). W braku takiej zgody współwłaściciele, których udziały wynoszą co najmniej połowę, mogą żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeknie mając na względzie cel zamierzonej czynności oraz interesy wszystkich współwłaścicieli.

TYTUŁ III - PRAWA RZECZOWE OGRANICZONE - DIRITTI REALI LIMITATI

Dział II - Użytkowanie - Usufrutto

Art. 252. Rzecz można obciążyć prawem do jej używania i do pobierania jej pożytków (riscossione dei suoi frutti).

Art. 254. Użytkowanie jest niezbywalne (usufrutto è inalienabile).

Art. 256. Użytkownik (usufruttuario) powinien wykonywać swoje prawo zgodnie z wymaganiami prawidłowej gospodarki.

Art. 255. Użytkowanie wygasa wskutek niewykonywania przez lat dziesięć.

Art. 256. Użytkownik powinien wykonywać swoje prawo zgodnie z wymaganiami prawidłowej gospodarki (requisiti della destinazione economica).

Art. 265. Przedmiotem użytkowania mogą być także prawa.

Art. 266. Użytkowanie ustanowione na rzecz osoby fizycznej (stabilito per conto della persona fisica) wygasa (si estingue) najpóźniej z jej śmiercią.

Dział III - Służebności - Servitù

Art. 285. §1. Nieruchomość (immobile) można obciążyć na rzecz właściciela innej nieruchomości (nieruchomości władnącej - fondo dominante) prawem, którego treść polega bądź na tym, że właściciel nieruchomości władnącej może korzystać w oznaczonym zakresie z nieruchomości obciążonej, bądź na tym, że właściciel nieruchomości obciążonej (fondo servente) zostaje ograniczony w możności dokonywania w stosunku do niej określonych działań, bądź też na tym, że właścicielowi nieruchomości obciążonej nie wolno wykonywać określonych uprawnień, które mu względem nieruchomości władnącej przysługują na podstawie przepisów o treści i wykonywaniu własności (służebność gruntowa - servitù fondiaria).

Art. 296. Nieruchomość można obciążyć na rzecz oznaczonej osoby fizycznej prawem, którego treść odpowiada treści służebności gruntowej (służebność osobista - servitù personale).

Dział IV - Zastaw - Pegno

Art. 306. W celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności (allo scopo di garantire la soddisfazione di un credito) można rzecz ruchomą obciążyć prawem (aggravare la cosa mobile con un diritto), na mocy którego wierzyciel (creditore) będzie mógł dochodzić zaspokojenia z rzeczy (potrà soddisfarsi sul bene) bez względu na to, czyją stała się własnością, i z pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela rzeczy, wyjąwszy tych, którym z mocy ustawy przysługuje pierwszeństwo szczególne.

Art. 307. §1. Do ustanowienia zastawu (per costituire pegno) potrzebna jest umowa między właścicielem a wierzycielem oraz, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych (salvo delle eccezioni previste nella legge), wydanie rzeczy wierzycielowi (consegna del bene al creditore) albo osobie trzeciej, na którą strony się zgodziły.

Art. 311. Nieważne jest zastrzeżenie, przez które zastawca (debitore pignoratizio) zobowiązuje się względem zastawnika (creditore pignoratizio), że nie dokona zbycia lub obciążenia rzeczy przed wygaśnięciem zastawu.

Art. 327. Przedmiotem zastawu mogą być także prawa, jeżeli są zbywalne (alienabili).